03 03 2011

Hırsız var :)

Hacı Bayram Camii açılışından bir gün önce Ulus'tayım..Enteresan bir yapım var bazen bende neden böyle ilginç şeyler yapıyorum diye düşünmeden edemiyorum..Açılışa git deseler gitmem..Kalabalığın olduğu yerde ben yokum demektir..O mistik ve huzur dolu ortamı sessiz yaşamak ve hissetmek taraftarıyım..Hacı Bayrama giriyorum etrafı perspektif bakışla süzdükten sonra türbenin önü kalabalık biraz dağılsın öyle geliyim diyorum..Çadırdan mescide giriyorum hava buz gibi ee Ankara bu..asıl büyüsü ayazında..bir tarafını kesecekki ankara, ankara olduğunu göstersin..Oradan çıkıyorum..kitapçılara uğruyorum..ilginç gördüğüm ne varsa ya alıyorum ya inceliyorum sonraya saklıyorum..altını üstüne getirdikten sonra tekrar türbenin önüne geliyorum..içerisi tıklım tıklım..burada benim bir sürü anım var..kimisi komik kimisi traji komik..bir keresinde türbenin içindeyim kadının biri ayakkabılarını almış gelmiş, sokmuş burnumun dibine..hadi ben neyse..çıkar be adam dışarda, ne işi var böyle saygı ile dua edilen bir yerde papuçlarının..dilim kopasıca durmuyor işte..-kardeşim bak hepimiz ayakkabılarımızı dışarda çıkardık içeri almadık, ayıp değil mi böyle bir zatın yanına ayakkabılarınla girmek..-hııı? sana ne bee !!! -bana bak efendice cevap ver adabını bil diyorum -burda hırsızlık oluyo bilmiyomusun istediğimi yaparım sana mı soracağım..Annem benim cinlerimin tepemde dolanıp kadına doğru deli gibi fırladığını fark ediyor, -kızım boşver, böyleleri anlamaz,anlasa bu şekilde buraya girmez diyor..sabır diliyorum kendimi ve cinimi zor zapt ederek, duamı huşu ile okuyamıyor, iç huzurumu kendini bilmez bir cahilin salaklığı ile katlediyorum..

Fakat son gittiğimde (13 şubat)  çok garip bir durum yaşadım..Bu defa türbenin içine girmedim kalabalık itiş kakış olmasın diye..geriden dualarımı okudum ve hatta dışarıdaki o kalabalığın yanına bile girmedim, zaten orta yerde bulunmasını da pek sevmem..geri döndüm bir kaç adım attım eldivenlerim var ama parmak uçlarım üşüdü ceplerime sokuyorum..- O da Ne? sol cebimde bir şey var..çekip çıkarıyorum-aaaaaaaaaaaaaa bu neee...bir cep telefonuu..eski ama miyadı henüz dolmamış.-Allah !! benim cep telefonumu çaldılar bunu mu yerine koydular diyorum direk çantamın ön gözüne gidiyor gözlerim açıyorum bakıyorum--ooohhh şükür duruyor..şaşkınlığım hat safhada -iyi de bu telefon buraya nasıl girdi..ben kimsenin yanına ilişmedimki..-İlahi bir durum oldu da bana telefon mu hediye edildi diyorum :)) tövbe tövbe saçmalama diyor içimdeki ruh..Afallıyorum sağa bakıyorum sola bakıyorum telefona bakıyorum..Neçe sonra (hah şimdide neçe kelimesi buldum) aklıma geliyor telefonun kilidini açıyorum rehberdeki ilk ismi görüyorum arıyorum -aradığınız kişiye ulaşılamıyor..-üfff yaa nerden çıktı bu telefon ne yapacağım ben şimdi derken, aklıma en son aranan listesi geliyor,tuşlayıp buluyorum-hah işte eşim yazıyor ara...dıııııtt..dııııııııt...-Aloooo geldiniz mi diyen tok bir erkek sesi..-kardeş benim cebimden bi telefon çıktı ben çadırın önündeyim gelebilir misiniz diyorum nefes almadan..adam hiç bişey olmamış gibi -tamam ben şimdi geliyorum diyor..saf saf bekliyorum, bir kaç dakika sonra sakallı genç bir adam peydahlanıp bana doğru geliyor..sanki tanıyormuş gibi..-kardeş bak ben çadıra girdim,kitapçıları dolandım türbenin önünde dua ettim tam dönüp gidiyordumki cebimden bu telefon çıktı şaştım kaldım dedim..adam şaşkın-ya kardeş eşim türbenin önünde şu an-ama benim cebime sizin telefonunuz nasıl girdi diyorum..hala saflığım üzerimde..işin garibi adamda şaşkın..telefonu veriyorum adam teşekkür ediyor,gerisin geri eve geliyorum, hemen durumu anneme anlatıyorum annem şaşkın..ama sonunda -kızım bunu bence hırsızın biri çaldı ya telefonu beğenmedi senin cebine soktu yada orada sivil polisleri fark edip,panikledi çaktırmadan cebine bıraktı deyince eee nihayet ben uyanıyorum..-tabii yaaa...hırsııııızz.....nasıl anlayamadım.. :) bana da pes yani..adam beni iyiki hırsız zannetmedi ya öyle düşünseydi ben ne yapardım anne diyorum-kızım sen aynaya hiç baktınmı.. hırsız tipi mi var sende .. :) nasıl yani hırsızındamı bi tipi var diyorum gülüyoruz..epeyce sonra soğuktan zahar :) dannnkkkk....hırsız kardeş panikleyip cebime bir hediye bırakmış ama inanın en ufak bir dokunuş hissetmedim, şok oldum resmen..sanıyorum telefonu çalınan hanımın eşi de benim o şaşkın ve saf halimi görünce anlamış olmalı..Allah esirgesin şikayetçi olsa ben ne yapardım...

Hacı Bayram'ın gözü önünde bir hırsızlık vakası yaşandı..Suçu üstüme mi bırakmak istedi hırsız arkadaş bilemiyorum..telefonu beğenmedi mi bilemiyorum, panikleyip cebime bu yüzden mi attı bilemiyorum..bildiğim tek şey...Allah korkusu olmadan, utanmadan sıkılmadan mesleğini güzelce icra etmesine rağmen,planı suya düşüp, ilahi adaletin sonunda tecelli etmiş olması..Kimi maneviyat için el açarken kimi Arsen lüpenlerde ellerini başka işler için açıyor..Bu arkadaşa denk gelirmi bu yazı :) mesaisi hiç bitmeyen böyle mesleklerin oturupda bilgisayara gireceğini düşünemiyorum diyeceğim ama adam türbe önünde bu işi yapıyorsa heralde internete de giriyordur..haa tabii tabiii benim yazımı bulacak okuyacak değilmi :))) okusun okusun..'Bulunduğun o güzelim yerde inşallah insafa gelip adam olursun yada tam bu işi yaparken çarpılabilirsin'..


74
0
0
Yorum Yaz